Vandaag traden we aan in Heerhugowaard tegen Vrone, in de brandende zon maar vol energie. Vanaf het eerste fluitsignaal zetten we de toon: pressie, druk en backs die gretig over de middenvelders heen denderden. De middenvelders verdedigden ijverig mee, terwijl voorin de spits als vast aanspeelpunt fungeerde. Met Noud daar net achter kregen we mooie combinaties te zien. Het hoogtepunt van de eerste helft: Sef die met zijn brede lijf prachtig wegdraaide en de bal genadeloos binnen roste. 1-0!
Met adrenaline, trots en een flinke slok limonade doken we de kleedkamer in.
Tweede helft: aandachtspuntjes
Na rust – gevoed met limonade en water – begon het wat stroef. Binnen no-time viel de 1-1 en dat herinnerde ons pijnlijk aan vorig seizoen: de focus na rust is nog steeds een puntje van aandacht. Vrone profiteerde en kwam zelfs op 1-2.
Onze jarige keeper Duane (nog bedankt voor de stroopwafels!) kon daar echt niets aan doen. Extra druk voor hem op zo’n dag, maar hij hield zich kranig.
De ommekeer
Ondertussen speelde er nog een ander verhaal: Jurre kreeg van zijn oma een belofte van 10 euro bij een doelpunt. Dat leverde even wat discussie op over zijn positie, maar de coaches wisten dit diplomatiek te managen. En jawel hoor: Jurre scoorde, verdiende zijn tientje en bracht ons terug op 2-2.
Eindstand
Daarmee eindigde de wedstrijd in een terechte remise. We begonnen sterk, hadden onze dip na rust, maar toonden veerkracht en karakter. Met als extra hoogtepunt: Jurre die oma trots maakte én Duane die zijn verjaardag vierde tussen de palen.
